در سرم جز فکر تو نیست فکری دگر

در سرم جز فکر تو نیست فکری دگر
در قلبم جز عشق تو نیست عشقی دگر

باز می بینم عکس زیبایت را با دیده ی تر
می خوانم نامت را شاید آیی باری دگر

راه وصلت می شود سهل باشد مگر
جز صبوری چاره ای می شود پیدا مگر

خوب می دانم که عشقت نمی یابد ثمر
لیک اصرار می کند این دل خونین جگر

نیست جز خیالی این شادی های زودگذر
این فراغ را نیست از پایان گویی هیچ اثر

عشق من را جز سپاسی نمی دهی پاسخ دگر
می شود پیدا از این بدتر قصاصی هیچ مگر

آغوشت را چه محتاجم می رسانم خود را آسیمه سر
پرِ بغضم کاش می شد گیرم آغوشت را به بر

چه بی اندازه دلتنگم خون می بارم شب تا سحر
ولی افسوس چه بی رحمانه می کنی از من گذر

نیست سهمم او، از این دنیا ای دل شوریده سر
از چه می نالی و می کنی باز مرا خونین جگر

چه گویم که نباشد تکرار درد من با چشم تر
شرح این حیرانی گویم با شعر "سایه" باری دگر

امروز که محتاج توام جای تو خالیست
فردا که می آیی به سراغم نفسی نیست

فرزانه. ل